بنگر انسان و مقامش كه بود محرم راز * خلوتى را كه فلك حلقه بيرون در است هست انسان به مثل آينه‌اى در بر دوست * او به خود ناظر از اين آينه پاتابه سر است خار و گل هر دو ز يك شاخ برآيند ولى * اين يكى مرهم جان و ان دگرى نيشتر است ره به خلوتگه وحدت بر و معنى درياب * بگذر از عالم صورت كه نزاع صور است هر بد و نيك به نسبت بود البته صغير * باشد از بحر وجود آنچه خزف يا گهر است ( صغير )